Modern çağda demokratik uluslaşma ve doğal toplumsallaşma PKK’nin kuruluşuyla, Önderliksel Paradigma olarak Parti’nin yeni siyasi çizgisini oluşturdu. 1970’ler ve 1980’ler daha çok reel sosyalizmin ve geleneksel ulus devlet çizginin ağırlıkla etkili olduğu yıllardı. Reel sosyalizmin çözülmesi ve kapitalist sistemin araç olarak kullandığı tekçiliğe dayalı ulus devletlerde çözümsüzlüğün esas nedeniydi. Yani ne kapitalist sistem ne de Sovyet reel sosyalizmi toplumsal sorunları çözememiş, insanlığın sorunları daha çok ağırlayarak devam etmiştir. Devletli sınıflı sistemler sadece insanın değil doğanında dokusunu bozmuştur. İnsanlığın biriken sorunlarına ve ekolojik dengenin korunmasına en iyi çözüm Önder Apo’nun paradigmasıyla gerçekleşir. Bazı çevreler, özgürlüğü ve ulusal kazanımları geleneksel ulus devlette aradıkları için, PKK’nin Kürt halkı için bir kazanımı olmadığını söylüyorlar. Oysa ki PKK’nin özgürlüğe bakışı devlet olmada değil yeni insan yeni toplum ve böylece yeni yaşama sahip olmayı insanlık için değerli buluyor.
Partileşmek iktidar olup devlete sahip olmak için değil politikleşmiş toplum olarak gereklidir. Bu yönlü olarak Kürt halkı demokratik değerlere sahip olmuş, başka halkların belki de üç yüz yılda sağladığı gelişmeyi elli yılda sağladı ve en önemlisi de doğal komünal yaşam değerlerine sahip olacak bu gelişmeler sağlandı. PKK’nin ulus devlete karşı olması devletin egemenlikçi ve baskıcı bir araç olduğu içindir. PKK dağınıklığa ve toplumsal yönetimsizliğe karşı değildir. PKK’nin çizgisinde de bir yönetim var, işte o yönetim toplumsal öz yönetimdir. Politikleşmiş toplumun kurduğu öz yönetimde iktidarcı bürokratik devlet yoktur. Devleti yaşamda mahkûm etmezsek sınıfları ortadan kaldırmak mümkün değil. İlk egemenlikçi sınıf devlettir. Bu açıdan ulusun kurtuluşunu devlette değil demokratik toplumsal yönetimde arayacağız. PKK’nin büyük mücadelesiyle Kürt halkı uluslaşmada başarılı oldu, demokratik değerler yarattı. PKK’den önce, Kürt halkı Orta Doğu’nun karanlığında tanınmaz hale gelmişti, adeta sokakta kalan evsiz bir insan gibiydi. Kürt halkı her türlü gerilikle iç içe geçmişti, Kürt halkı adeta Orta Doğu ulus devletlerinin kullandığı bir eşya gibiydi.
Kendisi dışında herkes olmuş bir Kürt gerçekliği vardı. PKK, kendini tanıyamaz halde olan Kürt halkını kendini tanır hale getirdi. Mezhepçilikle, bölgecilikle, aşiretçilikle tanınmaz hale gelen Kürt halkı bütün bu darlıkları ustalıkla aşmasını ve kendisini yenilemesini bildi. PKK Kürt halkını Orta Doğu özelinde büyük bir aktör haline getirdi. Kürt halkı kölelik içinde kölelik yaşıyordu. Yani genelde Kürt halkı özelde de Kürt kadını köleliğin beterini yaşıyordu ve adete diri diri toprağa gömülüydü. Yan Kürt halkı ve kadını i yaşamın en kötüsünü yaşıyordu. Önder Apo’nun, Kürt dirilişi dediği aslında Kürt halkının kültürel ve sosyal gelişmişliğidir. Kürt kadını dünya kadınlarına kadın özgürlüğünü öğrenecek düzeye gelmişse bu, kadın özgürlüğü ideolojiyle başarıldı. Devletli sınıflı sistemlerin dışında bir yaşam arayışı içinde olan bir özgür Kürt halk gerçekliği gelişti. Bundan daha güzel bir gelişme olmaz. Bütün bu saydığımız değerler PKK’nin kuruluşuyla ve şehitlerin büyük emekleriyle başarıldı. Demek ki PKK’nin kuruluşuyla Önderliksel Paradigma temelinde büyük kazanımlar elde edildi.
PKK devlete takılıp kalmadı halkı geliştirdi. Devlet iktidarını ele geçirmekle devrim olmaz iktidar olunur ve toplumun tepesine çöreklenilir. Sosyalist olduğunu söyleyen ülkelerde bunlar yaşanıldı. PKK’nin zaman zaman taktik ve stratejik değişikliğe gitmesi halk için doğru bir kurtuluş çizgisini geliştirmek içindi. İktidar olmak egemenlik kurmak kolaydır ama halkı yenilemek ise köklü bir devrim sorunudur. Bundan dolayı Önder Apo, Kürt kişiliği üzerinde hassasiyetle durdu, Kürt insanın defalarca elekten geçirdi, Kürt insanını binlerce yılda biriken tortulardan arındırdı. Bu büyük gelişmeleri devrim ve kazanım olarak görmeyenler devrimin ne olduğunu bilmeyenlerdir. PKK insanlığın kaybolan değerlerinin tekrardan tarih sahnesine çıkıyor olmasıdır. 27 Kasım 1978’de kurulan PKK, bugün insanlığın yeni bir yaşama adım atması için büyük ideolojik kazanımlar sağladı. PKK halklaşma yaşadı. PKK’nin başarıları Kürt halkının özgürlüğünde ifadesini buldu, Kürt kadını özgürlüğe önderlik yapacak güce ulaştı. PKK’nin gelişimini böyle değerlendirmek gerekiyor.
Kemal SÖBE
