15 Şubat 1999’da Kürt Halk Önderine yönelik olarak uluslararası düzeyde bir komplo yapılmış, Önder Apo korsanca yakalanıp Türkiye’ye teslim edilmişti. 1.Dünya savaşı sonrası Orta Doğu’da İngiliz ve Fransız emperyalizminin mimarlığında kurulan ulus devletlerin Kürt düşmanlığı başlamış, Kürt halkının ulusal varlığı inkâr edilmiş, sayısız katliam günümüze kadar yaşanıldı. Önder Apo Kürt sorununun demokratik çözümü için Avrupa sahasına gitmeyi tercih etmiş, şiddetin sona erip demokratik bir temelde Kürt sorununun çözümünün olabileceğini düşündüğü için Avrupa’ya gitti. Ancak Avrupa Birliği ülkeleri tıpkı Türkiye gibi Önder Apo’yu bir tehlike olarak görmüş, Önder Apo’yu kabul etmemişler, Kürt sorununun çözümünü Türkiye ile olan ilişkilerinden dolayı istememişlerdi. Tabii ki Türkiye’nin NATO’ya bağımlı olması, sadık bir müttefik olması ve soğuk savaş döneminde Sovyetler’e karşı bir karakol olarak kullanılması da bu konuda önemli bir rol oynadı. Kürtlerin, demokrasinin ve insan haklarının beşiği olarak gördükleri Avrupa demokrasiyi ve insan haklarını bir kenara bırakmıştı.
Kürt sorununun çözümsüz kalması emperyalizm için bölgeyi kontrol altına almada bir koz olarak görülüyordu. Emperyalizmin bu siyaseti Kürt halkını soykırıma uğratma konusunda Türkçü devlete daha çok cesaret veriyor, Kürt halkı öldürülüyor, Kürdistan her gün talan ediliyordu. Kürtler uluslararası alanda bir ulus olarak kabul edilmekteydi. Yıllar önce Arap baharıyla başlayan süreçle birlikte Orta Doğu yeniden emperyalizmin egemenlik alanı haline getirilip bir yüz yıl daha egemenlik altında tutulmak isteniyordu. Orta Doğu’ya müdahale bu sefer farklı koşullar vardı. Kürt halkı Önder Apo’nun onlarca yıllık mücadelesiyle ayağa kalkmış, devrimci demokratik bilinç kazanmış, ulusal önderlik etrafında kenetlenmiş, demokratik ulus paradigmasıyla Orta Doğu’da emperyalizmin planlarını işlemez hale getirmişti. Ancak hem Türkiye hem de emperyalizm için Kürtler hala 1920’lerdeki Kürtler olarak görülüyordu. Oysaki köprünün altında çok su almıştı ve kaderi kötü bir şekilde çizilen Kürt halkı artık kader tayin eden bir konuma gelmişti. İşte bundan dolayı Önder Apo’nun paradigması hem emperyalizmin hem de bölgede Kürt inkârı üzerine kurulan bölgedeki ulus devletlerin egemenliğini ciddi anlamda tehdit ediyordu.
3.Dünya savaşı olarak görülecek bir savaş Orta Doğu’da yaşanılıyor. Bu savaşta Kürtler ortaya çıkan imkân ve fırsatları kendi ve halkların lehine çevirerek demokratik bir sistem inşa etmeyi hedeflerken, emperyalizm Kürt halkına dayanarak İran ve Suriye gibi onlarca yıldır global sermayenin bölgeye yerleşmesine ayak bağı olan ülkelerin rejimlerini yıkıp hem enerji yollarını kontrol etme, hem sermayenin hem de İsrail’in güvenliğini sağlama almak hedefleniyor. Kürt halkı emperyalizmin ne gibi hesapları olduğunu Önder Apo’ya yönelik olarak uluslararası düzeyde yapılan komplodan çok iyi biliyor. 2026’nın ilk günlerinden başlayarak Halep’te yaşayan Kürtlere yönelik HTŞ ve Türkiye’nin desteklediği çeteler tarafından bir saldırı yapıldı ve Kürt halkının Rojava’daki ulusal varlığı ortadan kaldırılmak istendi. Ancak Kürdistan’ın dört bir yanından Rojava’ya akın eden on binlerce Kürt gencinin Kürt halkının özgürlük seferberliğine katılması, “ya özgürlük ya ölüm” deyip biz Kürdistan için savaşa hazırız demesi global emperyalizmi ve Türkiye başta olmak üzere bölge devletlerini fena halde korkuttu.
Bu da Kürt halkının istenildiği zaman öyle kolay yutulacak lokma olmadığını dünya güçlerine göstermiş oldu. Görüldüğü gibi, Kürt halkının ulusal birlik etrafında kenetlenmiş olması bütün emperyalist hesapları işlevsiz kılıyor. Kürt halkına Rojava’da yapılan saldırıların komplonun hala devam ettirilmek istendiğini ve Kürt halkının ulusal varlığının hala kabul edilmek istenmediğini gösteriyor. Önder Apo’ya yönelik yapılan komplo da her ülkenin kendine göre bir çıkar ver menfaati vardı. Rusya gibi 3. Dünya ülkelerine yakın olduğu düşünülen bir ülke bile birkaç ihale karşılığında Türkiye ile iş birliği yapıp Önder Apo’ya sırt çevirdiler oysaki Kürtlerin ve Önder Apo’nun ezilen dünyaya yakınlığı ile bildiği ülke Rusya’ydı. Kürtlerin dost birlikleri Yunanistan bile Kıbrıs ve Ege Adaları konusunda Kürtleri Türkiye’ye karşı bir koz olarak görmek istemiş Önder Apo Yunanistan’a iki defa gitti halde Önder Apo’yu kabul etmemişlerdi. İşte bütün bu gelişmeler devletlerin aslında halkların dostları olmadığını gösteriyor. Önder Apo’ya yönelik yapılan komplo tabii ki Önder Apo’nun geliştirmiş olduğu Demokratik Ulus ve Demokratik Toplum paradigması ile ilgilidir. Çünkü Demokratik Ulus ve Demokratik Toplum paradigması genellikle kapitalist sistemi dünya çapında bir çıkmaza koyuyor, bitirme noktasına getiriyor ve halkın üzerindeki etkisini kırıyor. 100 yıl önce Kürt halkına yönelik geliştirilen inkâr imha politikası Kürtlerin dağınıklığı ve örgütsüzlüğü üzerine kurulmuştu. Emperyalizmin ve bölgedeki Kürt düşmanı güçlerin Kürtlere yönelik bu siyasetinde bir değişiklik olmadı ancak Kürtlerin değişmesi emperyalizm ve bölgedeki iktidarcı güçlerin bölgedeki sistemlerini yıkacaktır. Bu gelişmelerin dünyaya etkileri büyük olacaktır. Son yıllarda emperyalizmin global ölçekte derin bir kriz yaşaması artık emperyalizmin kapitalizmin yaşlanıp yürüyemez hale geldiğini göstermektedir. İşte Önder Apo’nun Demokratik Toplum paradigmasıyla toplumlar politikleşip donanımlı hale gelirlerse yeni bir yaşam kurmaları mümkün hale gelebilecektir. Önder Apo’nun geliştirmiş olduğu Demokratik Toplum paradigması emperyalist, kapitalist sisteme alternatif bir yaşam geliştirerek komplocu güçlere vurulmuş en büyük darbe olacaktır.
Kemal SÖBE
