Di pêvajoya ku bi perspektîfa Rêber Abdullah Öcalan “Aşitî û Civaka Demokratîk ” hat destpêkirin de gavên krîtîk ên wekî bidawîbûna PKK’ê, biryara agirbestê, danîna çekan û vekişîna hêzên gerîlla ji Bakurê Kurdistanê ber bi Başur ve hat avêtin. Digel ku ev gav beşdarî pêvajoya çareseriyê dibin, xuya ye ku dewleta Tirk di heman pêvajoyê de bi planên sabotajê yên veşartî ev pêvajo têk biriye. Peymana ku îro derketiye holê, weke stratejiya dagirkeriya sazûmankirî ya vê sabotajê tê dîtin.
Naveroka peymana ku hevdîtin li Bexdayê hatî kirin, hikûmeta Başûr (PDK) ku di vê pêvajoyê de cih negirt û pêkhateya Kurdan jî tê de cih negirtî, wiha ye;
-24 qereqolên nû, 12 li Biradost û 12 li Behdinan: Ev qereqolên ku dê bi tevahî girêdayî artêşa Tirk bin, armanc dikin ku herêmê bixin bin dorpêça leşkerî.
– Xalên leşkerî yên hevbeş: Xalên ku ji bo dewriyeyên hevbeş û parvekirina îstixbaratî yên kêliyê bên avakirin, dê weke mekanîzmayek ji bo şopandin û kontrolkirina tevgera Kurdan kar bikin.
– Dûrxistina Kurdan: Rastiya ku di peymanê de pêkhateya Kurdan cih negirtiye, nîşan dide ku vîna gel bi awayekî sîstematîk tê paşguhkirin.
PDK DÊ BERTEKEK ÇAWA NÎŞAN BIDE?
Ev peyman rasterast daxwazên Kurdan ên aştî û çareseriya demokratîk dike armanc. Rastiya ku aktorên Kurd ên herêmê, PDK jî di nav de, ku haya wan ji vê yekê tune ye, nîşana stratejiya dûrxistina aktorên siyasî yên Kurd e. Ev nêzîkatiya ku vîna gel paşguh dike, ne tenê tê wateya kontrola leşkerî, dorpêçkirin û provokasyona civakî jî.
Ji dema ku ev peyman destpêkirî berteka malbata Berzanî û KDP ku ji destpêkê de bi dewleta Tirk re tevger dike tê meraq kirin.
Ji aliyê din ve agahiyên ku Amerîka ji peymanê agahdare û wê erê dike, nîşan dide ku pêvajo ne tenê bi hevsengiyên herêmî, bi hevsengiyên cîhanî yên hêzê ve jî girêdayî ye. Ev rewş rexneyên ku daxwazên Kurdan ên ji bo aştî û çareseriya demokratîk li hemberî hesabên berjewendiya navneteweyî hatî paşguhkirin, xurt dike.
NAKOKIYA LI DIJÎ AŞTÎ Û FERZKIRINA DAGIRKERIYÊ
Ev peyman ji bilî pêşdebirina pêvajoya aştiyê, weke ferzkirina dagirkeriyê derdikeve pêş. Polîtîkayên dewleta Tirk ne tenê îradeya Kurdan a ji bo çareseriya demokratîk paşguh dike; Di heman demê de herêmê di bin dorpêça leşkerî de hiştin bingeheke nû ya pevçûnan avadike. Ev peyman ne ji aşitiyê re, ji sazûmankirina şer û tasfiyekirina vîna gel re xizmetê dike.
Fırat ALİ
