14 TEMMUZ RUHU DEVRİMCİ MİLİTAN ÇİZGİNİN DİRENİŞ RUHUDUR
Makaleler / 13 Temmuz 2014 Pazar Saat 07:21
12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto
18 Mayıs’ta Dörtlerin bedenlerini ateşe vermesiyle gelişen ve en son 14 Temmuz ölüm orucu eylemiyle zirveye ulaşmış büyük zindan direnişi günümüzün direniş geleneğinin temelini oluşturmaktadır

Özgür yaşamda ısrar, insan olmada, özde ahlaki ve politik toplum olmada ısrarın kendisidir. Kürdistan toplum gerçekliğinde özgür yaşam bir hayaldi ve Kürt adeta varlık-yokluk ikilemiyle karşı karşıyaydı. Kürt ve Kürdistan inkâr edilen, yok sayılan, adeta kadavraya çevrilmiş bir ülke ve halk gerçekliğine alıştırılmış, iradesiz, inançsız, umudu olmayan bir toplum biçimine mahkûm edilmişti. Ta ki Önder APO ve PKK devrim hareketi ortaya çıkana dek. PKK’nin çıkışı Kürt ve Kürdistan inkârcılığına ve köleliğine karşı yeniden bir doğuştu. Sömürgeciliğe, faşizme karşı özgür yaşamda ısrarın direnişi, insan ve ahlaki-politik toplum olmakta ısrardı. Dolayısıyla bugün başta Kürdistan’da olmak üzere dünyanın her yerinde PKK’ye ve onun yaratıcısı Önder APO’ya inanmış, bağlanmış insanlık, PKK ismiyle gurur ve onur duymaktadır.

Çünkü PKK’nin kırk yıldır yürüttüğü özgürlük mücadelesinin yarattığı büyük birikim bugün Kürdistan toplumunda bir düzey geliştirmiş, 7’den 70’ine herkesin PKK’lileşme ve Apocu ruh ile kendisini daha güçlü, iradeli, iddialı ve kararlı bir duruşun sahibi kılma gerçekliğini ortaya çıkarmıştır. Böylece Önderliksiz ve PKK siz bir yaşamın asla olamayacağı gerçeği açığa çıkmıştır. Bunu sağlayan başta Önder Apo olurken, kuşkusuz onun izinde yürüyen, onu hiç yalnız bırakmayan büyük değerli yoldaşların direnişleri ve şehitler gerçeği olmaktadır. Bu temelde, 14 Temmuz 1982 yılında Amed zindanında Hayri Durmuş, Kemal Pir, Akif Yılmaz ve Ali Çiçek yoldaşların başlattığı büyük ölüm orucu direnişinin 33. yılına girerken, bu yoldaşları bir kez daha anıyor ve onlar şahsında özgür yaşamda ısrarın ve direnişin sahibi olan tüm devrim şehitlerine bağlılığımızı bir kez daha yineliyoruz.

Bilindiği gibi 12 Eylül faşizmine karşı Amed zindanında Mazlum Doğan yoldaşla başlayan direniş, 18 Mayıs’ta Dörtlerin bedenlerini ateşe vermesiyle gelişen ve en son 14 Temmuz ölüm orucu eylemiyle zirveye ulaşmış büyük zindan direnişi günümüzün direniş geleneğinin temelini oluşturmaktadır. Bu yoldaşları yazmak veya anlatmak kuşkusuz çok zor. Onlar gerçekleştirdikleri eylemleriyle tüm özgürlük savaşçılarına ve halkımıza büyük yol gösteren, irade, azim, fedakârlık ve umut bahşeden, en temelinde ise “iyi, doğru, güzel ve anlamlı” bir yaşamın öğreticiliğini ortaya koyan yoldaşlardır. Tarihte büyük insanlar için hep şöyle denilir “ Nasıl savaştığına değil, nasıl yaşadığına ve nasıl öldüğüne bakarak anacaksın”. İşte PKK’nin öncü kadroları olan 14 Temmuz direnişin sahipleri de hem yaşamları ve hem de eylemleriyle anılan ve tarihte örnekleri görülmemiş militan kişilikler olarak ‘Zamanın Ruhu’na denk cevap olan birer direniş abideleridir. Onlar, “yaşamı uğrunda ölecek kadar seven” devrimci militan kişiliklerdir.

14 Temmuz Direnişçiliği Faşist-Darbeci Zihniyete Karşı Bir Darbeydi

Faşist Türk devletinin 12 Eylül darbesiyle gerçekleştirmek istediği henüz doğuş aşamasında olan PKK’yi daha doğmadan düşük yaptırmaktı. PKK öyle bir parti, ideoloji ve bilinçti ki devrim mücadelesine salt Kürt halkını ve evlatlarını almadı, değişik halkların evlatlarını da etkileyerek, içine alan bir halkların kardeşliği partisiydi. Enternasyonal ve Demokratik Ulusu esas alan evrensel bir hareketti. Varlığı kabul edilmeyen Kürtler, PKK ile yeniden kendi özüne, kimliğine kavuşurken, sömürgeci devlet, özgürlük hareketinin iradesini, iddiasını, kararlılığını bu noktada görerek asla bunu kabullenmeyip, PKK’yi kendileri için hep bir tehlike olarak görmüş sürekli baskı, işkence ve yenilgiye uğratma hesapları ile özgürlük hareketini tasfiye etmeyi amaçlamıştır. Böylece yapılan faşist askeri darbe ile binlerce PKK kadro ve sempatizanını tutuklayarak cezaevine koymuştur.

İşkenceci faşist devlet, ilk olarak cezaevinde bulunan öncü kadroları teslim alma çabası içerisinde olup bununla PKK’nin ideolojisini, ruhunu satın almak istiyordu. Özellikle Amed zindanı insanlık vahşetinin yaşandığı mekân, dünyada örneği görülmemiş zulümlere ve işkencelere imza atıyordu. Fakat faşist Türk devletinin tüm teslim alma ve hayvanlaştırma politikalarına karşı PKK direniş ruhu ihanet etmeyi, teslimiyeti asla kabul etmemiş ve bedeli ne olursa olsun sonuna kadar direnerek özgür insan olmada ısrarını göstermiştir. Amed zindan direnişinin büyük militanları Kemal Pir, M. Hayri Durmuş, Akif Yılmaz ve Ali Çiçek yoldaşlar bu zulme ve teslimiyete karşı bedenlerini dirhem dirhem eriterek halkların özgürlük yolunu aydınlatmışlardır. Böylece faşist darbeci devlet, PKK’nin ideolojisi, felsefesi ve Apocu fedaiyi ruhu karşısında ilk darbeyi alarak Kürt ve Türk kardeşliği karşısında büyük yenilgiyi yaşamıştır.

14 Temmuz direniş eylemi aynı zamanda Kürt halkı ve özgürlük mücadelesi açısından daha güçlü bir irade, kararlılık, moral ve umut kazandıran bir mücadele tarzı olmuş ve o günden bugüne “Direnmek Yaşamaktır” şiarıyla gelinmiştir. Bu yoldaşların direnişleri bir hakikati daha göstermiş ve bir insanın en zor koşullar altında, nefes alma imkânının dahi olmadığı bu baskı ve işkence ortamında düşmanın iradelerini kıramayacağını ve zulme baş eğmeyeceklerini açığa çıkarmıştır. Kuşkusuz bu irade ve direniş ruhu Önder APO’ya bağlılık ve PKK kimliğini kişiliğinde içselleştirmekten kaynağını almaktadır. Mücadele ve direniş, Önder APO’nun yedi yaşından beri kendi kişiliğinde temel ilke edindiği bir yaşam felsefesidir. İmkânsızlıklarda imkânı yaratan, iğneyle kuyu kazarcasına yoktan var eden Önder APO, söz ve pratiğinin birlikteliğini sağlayarak başarıya ulaşmasını bilmiştir. Önderlikte söz, eylemde başarı için söylenir. Yani Önderlikte söz, eylem ve başarı yaşamda bir bütündür.

14 Temmuz Şehitlerini Tanımak Önder APO’yu ve PKK’yi Anlamaktır

Devrim süreçlerini yaşadığımız bu son yıllarda bir parti militanı ve kadrosu olarak üzerimize her günden daha fazla görev ve sorumluluk düşmektedir. En temelinde ise şehitlere karşı borcumuz gereği onları anlatma ve onların kişilik özelliklerini kendimizde yaratma görev ve sorumluluklarımız vardır. 14 Temmuz direnişçilerinden Kemal Pir ve M. Hayri Durmuş yoldaşlar Önderliğin en yakın yoldaşları, dava arkadaşlarıydı. Önderlikten çok şey öğrendiler ve yaşama geçirdiler. Mücadele ettikleri dava için tereddütsüz, ‘Beyin ve yüreklerini’ sağlam tutup ilerlediler. Onların bu çizgisi örgüt çizgisi, mücadele çizgisiydi. Her şey ‘Sömürge Kürdistan’ ve sosyalizm bayrağı altında savaşan halkların özgürlükleri içindi. Onların sözleri PKK’nin, Önder APO’nun sözüydü. PKK’de söz pratikleştiğinde anlamını bulurdu. Biz bu gerçekliği bu şehit yoldaşlardan öğrendik ve eğer ki bizler bugün bile onların bize bıraktığı bu söz ve öz ile yaşıyorsak sonsuz anlam dünyasıyla tanışıyoruzdur. 14 Temmuz gibi tarihi günler bu şehit yoldaşların bize bıraktıkları mirasın ifadesidir ve 14 Temmuz ile pratikleşen de Kürdistan Devrimidir. Böylece PKK ruhu 14 Temmuz direnişçilerini yaratırken, 14 Temmuz direnişi ise, 15 Ağustos’u, Bêrîtanı, Zîlanı, Agît’i ve daha binlerce Apocu ruh ile donanmış fedai militanları yarattı.

Direnişin öncüleri olan Kemal Pir ve Hayri Durmuş yoldaşların kişilik ölçüleri de günümüz mücadelesi bakımından çok önem taşımaktadır. Çünkü onların militan ölçüleri Partinin, örgütün yaşam ölçüleriydi.

Kemal Pîr yoldaşın örgütleyiciliği, ikna gücü, etkileyici üslubu ve ciddi duruşu insanları çabuk örgütlemesine götürürken, yaşama ve partiye müthiş bağlılığı ise onu her görevinde başarıya götürmüştür. Örgütün görev ve sorumluluklarında hiçbir kaygı, tereddüt yaşamadan yerine getiren Kemal yoldaş, bu özellikleriyle bir devrimci militan kişiliğinin çizgisidir.

Hayri yoldaş ise istikrarlı, yaratıcı, mütevazı ve heybetli duruşu ile dikkatleri üzerine çeken bir yürüyüşün sahibi olmuştur. Her zaman mücadeleye olan inancını, umudunu yitirmeden, en kıt yaşam koşulları altında Önderliği ve halkı kendisine hep moral ve güç kaynağı haline getirmiş, her türlü sorumlulukları en iyi bir şekilde yerine getirmiş de olsa kendisini bu Harekete ve halka karşı hep borçlu görmüştür. Bunun içindir ki Hayri yoldaş şahadete giderken mezar taşıma “Borçludur” diye yazın demesi, onun bu özgürlük mücadelesinde kendisini yeterli görmeyen, hep borçlu gören mütevazı kişiliği, PKK ölçülerini en anlamlı ifade eden gerçeklik olmuştur. Aslında bizler 14 Temmuz ölüm orucu şehitlerine çok şey borçluyuz. Bugün kazandığımız başarı onların direnerek yarattıkları başarıdır.

Akif yoldaş da kişilik bakımından diğer arkadaşlarınkinden bir farkı yoktur. En başta her türlü riski göze alan, örgütün en ufak bir talimatını tereddütsüz yerine getiren, iddialı, kararlı, eylemci tarzı keskin, emekçi ve sıcakkanlılığı ile bilinen bir yoldaş özelliklerine sahiptir. Bir de Akif yoldaşın şahadete ulaşıncaya dek hep bir vicdan azabı çektiği ve kendisini bu konuda suçlu gördüğü, kabullenmediği, Mazlum Doğan yoldaşı zindandan kaçırma planındaki başarısızlığında hep kendisini sorumlu görmüş olmasıdır. Fakat bu olay onda bir yılgınlık, inançsızlık, kendine güvensizliği yaratmaktan ziyade tam tersine daha güçlü bir iradenin, direnişin sahibi olmasında temel bir neden olmuş ve en ağır işkencelere rağmen O her zaman işkenceciler karşısında alnı dik, cesaretli ve onurlu bir duruş sergilemiştir.

Ali Çiçek yoldaşı anlatmak ise gerçekten çok zordur. Bu arkadaşların içerisinde en genç olan bu yoldaş o genç yaşına rağmen oldukça olgun, ciddi, soğukkanlı, ilişkilerinde güven kazandıran, örgütün her türlü görev ve talimatlarına büyük bir ciddiyetle yaklaşan ve hiç tereddütsüz yerine getirme iddiasını taşıyan bir karaktere sahiptir. Onun partide ilk aldığı görev ise, Kemal Pir yoldaşın Urfa cezaevinden kaçırılması eylemidir. Ali arkadaş devrimci militan kişiliği ile Önder APO’ya, PKK’ye olan inancı ve bağlılığı onun bu görevini başarıya götürmesinde en temel neden olmuştur. Dolayısıyla bu arkadaşları öyle birkaç özelliklerini dile getirmekle onları anlatmak yetmiyor. Çünkü onlar bu yaşamdaki duruşları ve eylemleriyle tarihe geçmiş insanlardır. Bugün Kürt halkı ve Özgürlük Hareketinde gelinen aşama, onların bu devrimci kişilikleri, mücadele tarzı ve direnişleri sayesinde olmuştur.

Dolayısıyla 14 Temmuz büyük ölüm orucu ile yaratılan direniş geleneği günümüze kadar gelen ve her alanda, güçlü bir şekilde yürütülen bir mücadele tarzına dönüşmüştür. O dönemin direniş mücadelesi özgür yaşamda ısrar temelinde gelişirken, bugün ‘Demokratik Kurtuluş ve Özgür Yaşamı İnşa’ etme mücadelesiyle gelişmektedir. Elbette inşa sürecinin görevlerinin başarıyla yerine getirilmesi ancak 14 Temmuz ruhu ile görevlere sahip çıkmakla ve bu ruhla mücadele etmekle gerçekleşebilir.

Önderlik, “PKK’li olmak her gün yeni başlangıçlar yapabilmektir” diyordu. Zira Halk ve Hareket olarak yeni başlangıçlara adım attığımız bu dönemde özgür yaşamı inşa etme görev ve sorumluluklar başta örgütün kadro ve militanlarına düşmektedir. Bunun için başta PKK militanları olmak üzere tüm örgüt kadroları 14 Temmuz ruhu ile kendisini yeniden inşa edebilmelidir. Gerçek PKK militanı olmak, bu direniş ruhuna ve mücadele tarzına sahip olmaktır. Nitekim bu direniş ile bugün daha fazla bilince çıkardığımız kuşkusuz Önderlik paradigmasını, yani halkların demokratik komünal değerlerinin adalet ve özgürlük temelinde somutlaşması ve bunun tüm Ortadoğu halklarını içine alan bir sisteme kavuşması gerçeğidir. O açıdan bugünün imkânları o dönemin(1980-82)imkânlarından katbekat fazladır. Bu imkânları iyi değerlendirirsek özgür yaşamı inşa hamlesini başarıya götürürüz.

Kadro 24 saat Önderlikle buluşma temelinde ve onun geliştirici, öğretici, zihniyette dönüştürücü eğitimlerine ağırlık verebilmelidir. Çünkü bu şehit arkadaşların en temel özelliklerinden birisi de kendilerini sürekli eğitmeleridir. “Kadro Örgütsel ve Eylemsel Kılınmış Hakikattir” felsefesiyle yaklaşarak, 14 Temmuz şehitlerinin elimize tutuşturdukları özgürlük bayrağını yükselterek devrime kadar zaferle taçlandırmak en temel yoldaşlık görevimizdir. 14 Temmuz direnişi sadece dıştaki düşmana karşı gelişmiş bir direniş değil, aynı zamanda içteki yaşanılan tüm geriliklere, parti dışı anlayışlara karşı da bir direniş olmaktadır. Bunu böyle anlamak daha doğru ve anlaşılır olacaktır. Bir devrimci militanın en temel görevi parti ilke ve ölçülerine gelmeyen, geri ölçüleri dayatan, bireyci, bencil, liberal ve kendine göre olan kişiliklere karşı her zaman bir mücadele içerisinde olmasıdır. Çünkü yeniden inşa hamlesinin başarıya ulaşmasındaki en temel yol, PKK ilke ve ölçülerine sahip çıkan ve direniş ruhu ile kendisini donatmış kadro ve militanlar olmaktadır. Bu aynı zamanda 14 Temmuz ruhuna ve onların yarattıkları mirasa sahip çıkmaktır. Kadroyu geriye çeken, mücadelede pasif, tempoda kaplumbağa yürüyüşünü aşmayan, “Zamanın Ruhuna” girmemiş kişiliklere karşı mücadele elzemdir. Bu ölçüleri anlayan ve mücadele eden bir kadro için başarısızlık ise söz konusu olamaz. Başta Gerilla sahası olmak üzere bütün görev sahalarında 14 Temmuz ruhuyla katılmak ancak başarıya götürecektir. Bu ruh fedai ruhtur, bu ruh başarı ruhudur, bu ruh inanç ruhudur, bu ruh iddia, kararlılık, moral ve umut ruhudur. Bu ruh ki, 12 Eylül faşizmini yenilgiye uğrattı. 14 Temmuz ruhu devrimci militan çizginin direniş ruhudur. O halde bu ilkeler temelinde yürür ve bu ruha sadık kalarak mücadele edilirse ancak Demokratik Kurtuluş ve Özgür Yaşamı İnşa hamlesinin başarısı kesinleşir. Bu temelde 14 Temmuz büyük ölüm orucu şehitlerini bir kez daha anıyor ve onlar şahsında tüm devrim şehitlerine olan bağlılığımızı yeniliyor, onların takipçileri olarak yarım kalmış umutlarını tamamlama sözünü veriyoruz.

 

Dîcle TEKMAN

Kürdistan Stratejik Araştırmalar Merkezi

www.lekolin.org - www.navendalekolin.com - www.lekolin.netwww.lekolin.info

Parveke

TAGS(ETIKETLER): 14  TEMMUZ  DEVRIMCI  MILITAN    

Bu Yazıya Henüz Yorum Eklenmemiş.